نسرین حیایی تهرانی

حرف اول آمدنت

 
کاش یادت
اینهمه آغشته نبود به نبودن
و عشقت به خمار سکوت
کاش وقتی می خواندمت
گل می کردی روی سینه ی آوازهایم
و عاشقانه پل می زدی به غرب کافرانگی ام

ببین
خود را چه به پای شوقت آویخته اند
ریشه هایی که بوی مرگ می دهند
امروز جمعه ی تلخ بی گواهی توست
یا شنبه ی آگاهی مرگ من
نمی دانم
فقط بگو
سنگ مزار مرا
با حرف اول آمدنت ...
/ 1 نظر / 58 بازدید
کیمیا

وبلاگ خیلی خوبی دارید خسته نباشید